است : الشيخ الاجلّ العالم كافى الدّين ابو الحسن على بن محمد بن ابى نزار الشرفية الواسطى . و اضافه كرده : سيد علاء الدّين مشار اليه در شهر موصل در تاريخ هفدهم شوال سال 593 ه . ق از وى روايت كرده است . سيد على بن سيد محمد معروف به امامى اصفهانى وى از فضلاى معاصر بود . در آغاز كار از محضر استاد محقق ، آقا حسين خوانسارى استفاده مىكرده . پس از آن ، همراه پدرش به هند رفت و يا پيش از آن از هند به ايران آمده بود . پدرش مستوفى موقوفات عمومى بوده و در اصفهان به سر مىبرده و از اين سمت معزول گرديده است . سيد على تأليفاتى دارد . از جمله ، كتاب بزرگى در فقه به نام التراجيح كه چند مجلد بزرگ مشتمل بر سيصد هزار بيت بوده ، تأليف كرد . و اقوال همگى فقها و عبارات كتابهاى آنان را در آن كتاب آورده كه خالى از اهميت نبوده است . از تأليفات او ، ترجمه فارسى شفا و الاشارات شيخ الرئيس است و ديگرى كتاب هشت بهشت كه ترجمه فارسى كتابهاى اصحاب اماميه مىباشد ، از قبيل : الخصال ؛ كمال الدّين ؛ عيون اخبار الرضا و الامالى صدوق و امثال اين‌ها « * » . امامى ، منسوب است به امام‌زاده زين العابدين كه قبرش در محله باب الامام از محله‌هاى قديم اصفهان واقع در شهر قديم ( كهنه ) مىباشد « * * » .

--> ( * ) در دانشمندان اصفهان ، ص 436 ، ترجمهء مصباح شيخ طوسى و مصباح كفعمى و مهج الدعوات ابن طاوس را از آثار او نام برده است و او را محققى فاضل معرفى نموده است و اضافه كرده مير ابو طالب امامى كه از علماى روزگار تهماسب صفوى بوده توليت امامزاده درب امام ( امامزاده زين العابدين ) را به عهده داشته و امامى مشهور گرديده و دانشمندى عالم و حكيم بوده و جد مترجم حاضر است - م . ( * * ) در آثار ملى اصفهان ، ص 765 شرح مفصلى از چگونگى ساختمان مقبره امامزاده زين العابدين ايراد كرده و نوشته علاوه بر اين بزرگوار ، امامزاده ابراهيم بطى كه از فرزندان حسن مثنى بوده در آنجا مىباشد - م .